Dashuri e perënduar
Përroi rridhte me shpejtësi
Një shqiponjë në lartësi vështronte,
Lule të freskëta kishin mbuluar luadhin
Erë e lehtë shpirtin freskonte.
Mendja ime larg fluturon
Nëpër ditët plot lumturi,
Kur të bashkuar sikur një
Thellë e ndjenim këtë bukuri.
Të mbështjellur me dashuri
Lart në qiellin e shtatë fluturonim,
Aty ku bota më nuk ishte
Por vetëm unë dhe ti qëndronim!
E kujtoj me mall e nostalgji
Një kohë kaherë të përfunduar
Thellë në zemrën time e ruaj
Afshin e dashuris së perënduar!
