Zemra zemres i bon lutje
dashuria e par fillon me pythje
zemra e femres esht hotel
kush don hin e kush don del
po zemra e mashllit esht si gur kush
hin brenda nuk del kurre

Per ty do te behem ajer qe fryme te te jap,
Per ty do te behem diell qe ty te te ngroh
Per ty do te behem yll qe pjese e syve te tu te jem
Per ty do te behem shi qe afer meje te ndjej.
Per ty do te behem bota qe mbi vete te kem,
Per ty det do te behem bukurine te rrembej,
Per ty do te behem pyll stinet te ndjej,
Per ty do te behem hena qe drite ti te kesh.
Per ty gjithcka do te behesha vetem prane ty te te kisha
Qe zemra ime e trishtuar ne tenden do te ishte
Per ty zemer do te behesha qe ti mund te jetoje,
Qe bukurine, embelsine, dashurine time te perjetoje.
Por ti nuk jetove gjate prej kesaj bote u largove,
Pa me thene lamtumire, fort t?me shtrengoje,
Perse kjo jete eshte kaq e shkurter dhe pa kuptim,
Qe dashurine tone e la ne harrim.
Por jo ne harrese nuk do ta lejoj qe te shkoj,
Sepse dashuria ime per ty vazhdon te jetoje,
Dhe pse ti ke shkuar prane meje nuk je,
Zemrat tona te bashkuara do te qendrojne perjete.

Te perqafuar se bashku ne qendrojme,
nen krahet e njeri tjetrit ne enderrojme
ne hapsiren pa fund jemi duke udhetuar,
dhe me yjet formojme fjalen te dua.

Syte e tu i japin drite zjetes time,
zemra jopte dashuri zemres time,
dhe kur jam i trishtuar ti je aty
dhe me thua te dua vetem ty.

Ti je endrra qe une shoh cdo nate
ti je ajri qe fryme une marr
ti je dielli qe me ngroh
te Dua vetem ty me beso.

Per nje cast me ndali fryma erdhe ti
dhe me dhe nga fryma jote jetova perseri
cdo rrahje e zemres time ty te kerkon,
imazhi yt brenda meje jeton.

Dashuria per ty eshte pa kufi,
dashuria per ty eshte sakrifice,
dhe sikur te humbisja jeten vetem per ty
Dashuria do te jetonte per ne te dy.

Te kushtoj ty poezine se tek ti njoha dashurine
Te kushtoj ty gjithe fjalet ne ditare, sepse tek ti njoha puthjen e pare
Te kushtoj te gjitha fjalet romantike se me ty ndjeva caste magjike,
Madje dhe jeten ta kam kushtuar ty,qe mezi pres t?et puth faqe buz e sy.

Mora shume fjale ti bej poezi
Por me kot u lodha prane nuk te kasha ty
Frymezimi me pat ikur e zevendesoi vetmia
Mbeti kujtimi I dashurise loti mbi faqet e mia
Por zemra me tradhetoi lotin dashuroi
Dhe zemra ime copetuar tenden fort kerkoi
Thashe ta dua ate lot si te vetmen gje ne bote
Cdo kujtim I yti me ish kthyer ne lot,
Sdo ta lere ne toke te bjere do ta mbaj ne buze
Do ta puth me etje ne zemer do e fus,
Ta lulezoje ate zemer qe u nda ne copa
Sepse vec prej imazhit tend zemra ime jetoka.