Nje nate me ate …
Sikur hëna që e zbukuron qiellin,
Fytyra yte po e ndriçon këtë dhomë.
Dhjetë qirinjë po e rrethojnë shtratin,
Shtartin që shtati ytë e ka nxën.
Rrokullisesh në shtratin e hekurt,
Sikur delfini kur argëton njerëzinë.
Dal ngadal po i afrohem unë cakut,
Po zhvishem për ta shijuar ngrohtësinë.
Këmbët e bardha me buzë po t’i ledhatoj,
Sikur mjeku dhimbjet kur t’i kërkon.
Kur ngjitem lart e me duar barkun ta fërkoj,
Ti sikur e çmendur fillon e piskëllon.
E humba durimin dhe rrugë mora!
Një rrugë të gjat si të bubërrecit.
Me gjuhë barkut dhe gjoksit iu ngjita,
Mu duk se notova qosh më qosh detit.
E kur tek buzët e tua unë arrita,
sikur një burim në shkretëtirë gjeta.
Në heshtje dy fjalë i përshpërita:
Të dua, pa ty nuk ka kuptim jeta.
Butësia dhe lagështia e buzëve tua,
Është si shpinda e ariut të bardhë.
Të ftohta janë shumë, që te dyja,
Mbrenda ka një gjarpër të gjatë.
Kokën e gjarpërit me buzë e mbulova,
Ngrohtësia e tij, të tërin më rrënqethi.
Nga hutia, fuqishëm të shtrengova.
Saqë edhe korrizi ty të kërrciti.
