Per ate qe me vrau

E heshtur ri ne parmakun e dhomes time
me nje flete te bardhe e nje lapse
dua te shkruaj po lotet nuk me lene
dua te shkruaj po duart me dridhen

Filloj te shkruaj vargjet qe kam brenda ne gji
po ti pa pritur iken e me le ne vetmi
me leter e lapse ne dor cfar te shkruaj tani
te shkruaj se ti me vrrave,e po me vret perseri
Dikur vetem per ty shkruaja
lodhje nuk ndjeja kurre
dikure te kisha prane zemres te mbaja shtrenguar
por tani iki ike pa me thene asnje fjale pse,,,,,,o njeri
I mora te gjitha dhimjet qe ti mi shkaktove
i mbajta keto dhimje qe ti mos ti shikoje
se zemren time ti e coptezove
edhe ti nje jete me tjetren fillove
Filloj te mendoje po nuk di pse
nuk gjeje dote fjale te shkruaj
nuk di nga tja filloj e per ke te shkruaj
te shkruaj per ty apo per jeten e shkateruar

Se kjo jete nuk do te jete kurre me e mirre
te ndahemi se keshtu duhet e keshtu eshte
nuk di valle a do duroj kur ne rruge te shikoj
nuk di sa e forte do jem kur ti me tjetren ,,,,,,

Nese ka Zote ne kete bote pse me le te vuaj
pse valle nuk me degjone lutjet e mija
por me le qe lote te derdhe
pse o zote nuk me shpeton nga ky ferre?